"Is het eng?" vraag ik aan een meisje van een jaar of veertien. Zij staat voor mij in de rij samen met een vriendin. "Nee, valt wel mee, ik ga er vandaag al voor de derde keer in. In Purmerend is het enger." Ik vraag me af hoe ze het voor elkaar krijgen dit gevaarte nog enger te maken, maar ik neem het graag aan. Het blijkt hier in Schagen dus mee te vallen. Ik sta samen met een medemoeder vriendin in de rij voor de Booster. De duivel van de kermis, de uitdaging voor velen, maar de hindernis die ik ga nemen.
Dit is een 'doen' momentje. We worden goed ingesnoerd door een meneer die chagrijnig alle bakvissen hun plaats wijst. Wij zitten als een stel zenuwachtige giechelende 'try before you die' kandidaten naast elkaar. Het meisje in de rij gaf als tip aan de binnenkant te gaan zitten. "Anders lijkt het alsof u eruit wordt geslingerd." Die plaats heb ik nog net kunnen bemachtigen, door twee jongetjes van een jaar of twaalf te slim af te zijn.
We kijken elkaar nog een keer aan: "Waarom?" Het uitzicht boven de kerk is prachtig. Na een seconde is het beeld verdwenen en wisselt het zich af met grond, kermisattracties, mensen, lucht, kerk, grond, alles met een snelheid van 125 km/uur. Gil ik zo hard? We staan bijna stil en een zucht van opluchting is hoorbaar. Nu gaat het ding in zijn achteruit. Ik weet niet of ik wil huilen of spugen. Ik wil er alleen maar uit, alstublieft. Gillend vallen we achterover, draaien om onze as, zien de straat dreigend op ons af komen en het lijkt erop dat we het dakje van een snoepkraam niet kunnen ontwijken.
Na afloop vraagt een jongen bezorgd aan mijn moedige vriendin: "Gaat het goed mevrouw?" De druppel! We zweren dit drama van het lijstje te schrappen, eens maar nooit meer. Licht in ons hoofd lopen we de attractie uit. Daar staan onze zonen en hun vriendjes. High five, jullie zijn de stoerste moeders van school. Zodra ik weer recht vooruit kan kijken, ga ik daarvan genieten.
Lotte
Kijk op www.schagenopzondag.nl voor de eerder geplaatste columns van Lotte.

Gerelateerd

Delen