Slagroom en hamburgers
Komende week is het weer Paasvee. Voor de 119de keer. Wat begon met een initiatief van veehandelaar dhr. De Leve uit Purmerend om vee in Schagen te verkopen is door de jaren heen uitgegroeid tot een belangrijk evenement. Is er veel veranderd de laatste decennia? Staat het vee nog steeds centraal? Of is het uitgangspunt verlegd naar de cafés en heeft de aanwezigheid van de dikbillen rond de kerk alleen nog een nostalgisch karakter? Is het een feest voor alle partijen of is het feest voor de bezoekers naar de voorgrond getreden?
Op de dagbehandeling van de Magnushof in Schagen zitten dhr. de Boer, dhr. Doodeman, dhr. Keesom en dhr. de Haan aan tafel. Er is koffie en cake, het nog verlegen voorjaarszonnetje verlicht de zaal en ik ben benieuwd of de mannen wat licht kunnen werpen op mijn vraag naar de verschillen tussen Paasvee toen en Paasvee nu.
Meneer de Haan uit Tuitjenhorn reisde in die tijd de hele wereld over vanwege zijn werk en heeft dus geen ervaring met Paasvee, maar meneer de Boer woont al vijftig jaar in Schagen. Hij had een winkel in de Molenstraat en herinnert zich nog goed dat de mensen, die na afloop dronken waren, steun zochten tegen de muur van de winkel. Zelf heeft hij daar geen moeite mee, “dat hoort erbij”. “Zelf heb ik drie keer Paasvee meegemaakt, ik ben niet zo’n drinker.” Nu ga ik niet meer. Met mijn rolstoel is het te zwaar voor mijn vrouw.
Dhr. Doodeman fietste uit Waarland naar Schagen voor het Paasvee. “Niet ieder jaar. Gewoon als ik zin had vrienden te spreken, vooral na de oorlog, en als het goed weer was.” “In het begin was het gewoon een boeren bedoening. Ze kwamen het slachtvee verhandelen. Later zijn winkeliers en inwoners zelf tenten gaan neerzetten om zo meer mensen te trekken. Er kwamen ook landbouwmachines bij. Het werd allemaal groter en er kwamen steeds meer mensen.”
Bij Dhr. Keesom hadden ze vroeger een veebedrijf. “Mijn vader had melkvee en fokte, dus onze koeien bleven op stal. Op Paasvee stond slachtvee. “Trouwens, mijn neef is dit jaar voorzitter.”
Erg met het Paasvee zijn de heren niet bezig en we praten al snel over diensttijd, een oud veetreintje dat vroeger door Barsingerhorn reed en over meer vervlogen tijden. Gezellig is het wel, maar wat nu het verschil is tussen Paasvee vroeger en nu is is niet duidelijk aan te tonen.
De gezelligheid van nu verschilt niet veel van die van vroeger, al gaan de gesprekken over andere onderwerpen en is het door het makkelijke vervoer wat drukker geworden. Het samenkomen van veehandelaren, vrienden, families die naar het kleinvee komen kijken, oude bekenden die elkaar ontmoeten, het staat allemaal nog steeds centraal. Door de jaren heen is misschien een kleine grens verlegd, kleine nuance verschillen, maar het blijft een feest waarvoor het handig is een goede bodem te leggen. Hamburgers, tosti’s en patat geven een stevige ondergrond voor het latere gouden vocht. Of zoals toen; een bakje slagroom doet wonderen.
Lotte
Kijk op www.schagenopzondag.nl voor de eerder geplaatste columns van Lotte.
Er zijn nog geen reacties