Bij de Albert Heijn in Warmenhuizen zag ik volgens mij Joost Zwagerman. Waarschijnlijk niet want hij woont in Amsterdam, maar hij leek er op. Flinke wenkbrauwen, zwaar brilmontuur, loopje; een beetje voorovergebogen. Ik ben niet zo goed in gezichten en namen, maar een stem is voor mij als een vingerafdruk, althans bijna altijd. Een man kan nog zo mooi zijn, zonder de juiste toonhoogte maakt hij weinig indruk. Joost Zwagerman heeft een mooi en herkenbaar geluid.
Er zijn al veel onderzoeken gedaan naar de relatie tussen stemgeluid en aantrekkingskracht. Mannen (en ook vrouwen) die aantrekkelijker willen overkomen, laten hun stem wat zakken in hoogte. Stemgeluid bepaald voor bijna 40% hoe je overkomt op anderen, komt uit een onderzoek van de Harvard University. Mannen met een lage stem zijn duidelijk favoriet bij veel vrouwen. Ze zoeken een mannenman die staat voor veiligheid, geborgenheid en een hoge dosis testosteron. “Schat, ik ben wat later thuis vanavond,” klinkt met een diep stemgeluid lang niet zo irritant, misschien zelfs wel aangenaam spannend. Je zet graag zijn prakje nog even in de magnetron wanneer je zijn zwoele, zoetgevooisde klank door de telefoon hoort als wanneer meneer klinkt als de laatste castraat of dominee Gremdaat.
Ondertussen probeer ik de stem van de vermeende schrijver op te vangen, en sta vier keer toevallig net in hetzelfde vak levensmiddelen als hij. Ik geef op want het gaan opvallen. Er schuift bij de kassa net iemand voor mij en zodoende sta ik niet achter hem in de rij. Ach, laat maar, ik koop wel een luisterboek. Nog net hoor ik hem tegen de caissière zeggen: “dank u, tot ziens." Diep, donker, spannend. Maar of die van Zwagerman is. Joost mag het weten.
Lotte
Kijk op www.schagenopzondag.nl voor de eerder geplaatste columns van Lotte.

Gerelateerd

Delen