Examenvrees
Er is niets dat wijst op het feit dat mijn dochter morgen haar eerste examen heeft. Geen studiestress, geen zenuwen, geen nagelbijten, niet nog even de boeken in duiken. Helemaal niets. Rustig zit ze op de bank een boek te lezen. Af en toe nipt ze van haar thee en zachtjes aait ze de hond die een plekje naast haar op de bank heeft bemachtigd. Ik daarentegen zit hier met een steen in mijn buik. Ik heb beloofd me nergens mee te bemoeien en haar haar gang te laten gaan. Toch wil ik het liefst mijn lieftallige dochter vanachter haar roman rukken, haar opsluiten op haar kamer en haar er pas uit laten wanneer ze naar mijn idee genoeg kennis in haar koppie heeft gepropt of in ieder geval bibbert van de examenzenuwen. Maar haar kamer is verlaten. De boeken liggen onaangeraakt en netjes op stapeltjes op haar bureau en haar kladblok onthult maagdelijk witte velletjes. Op de grond liggen tekeningen met notities over kunstgeschiedenis, naast aantekeningen over wiskunde en op de muur doet Michael Jackson de moonwalk.
Tegenwoordig doen ze op scholen aan examentraining. Al wekenlang stomen ze de pubers klaar voor het centraal examen en de grote daaropvolgende stap. Amsterdam lonkt naar onze dochter. Ik heb haar geprezen om haar gevoel voor humor, maar dat was niet wederzijds. Zelf vindt ze zich al oud en wijs genoeg voor de grote sprong naar de stad.” Wie helpt je met koken en wie wast je kleren en wie ruimt je kamer op?” Of in ieder geval: wie zegt je je kamer op te ruimen? Dat dat juist de reden is van het verlangen te vertrekken vergeet ik gemakshalve. Ik wil nog niet dat ze oud en wijs genoeg is en dat is ze natuurlijk ook nog niet. Het gaat alleen allemaal zo snel. Te snel.
We hebben afgesproken dat ze zeker nog een jaartje blijft, of twee of drie. Ze mag oefenen door bijvoorbeeld vaker te koken, zelf haar kleding te wassen en haar kamer zonder mijn bemoeienis op te ruimen. Een soort proef. Een lange examentraining huishouden eigenlijk.
Lotte
Kijk op www.schagenopzondag.nl voor de eerder geplaatste columns van Lotte.
Tegenwoordig doen ze op scholen aan examentraining. Al wekenlang stomen ze de pubers klaar voor het centraal examen en de grote daaropvolgende stap. Amsterdam lonkt naar onze dochter. Ik heb haar geprezen om haar gevoel voor humor, maar dat was niet wederzijds. Zelf vindt ze zich al oud en wijs genoeg voor de grote sprong naar de stad.” Wie helpt je met koken en wie wast je kleren en wie ruimt je kamer op?” Of in ieder geval: wie zegt je je kamer op te ruimen? Dat dat juist de reden is van het verlangen te vertrekken vergeet ik gemakshalve. Ik wil nog niet dat ze oud en wijs genoeg is en dat is ze natuurlijk ook nog niet. Het gaat alleen allemaal zo snel. Te snel.
We hebben afgesproken dat ze zeker nog een jaartje blijft, of twee of drie. Ze mag oefenen door bijvoorbeeld vaker te koken, zelf haar kleding te wassen en haar kamer zonder mijn bemoeienis op te ruimen. Een soort proef. Een lange examentraining huishouden eigenlijk.
Lotte
Kijk op www.schagenopzondag.nl voor de eerder geplaatste columns van Lotte.
Artikel geplaatst op: 24 mei 2012 - 14:00

Er zijn nog geen reacties